Epidemieën

In het jaar 1835, op 80-jarige leeftijd, vertrok de grondlegger van de homeopathie, de arts Samuel Hahnemann, uit zijn geboorteland Saksen (waar hij na vele eerdere omzwervingen door Europa altijd weer naar was teruggekeerd) naar Parijs, waar hij met zijn jonge tweede echtgenote, Mélanie d’Hervilly, een rustige oude dag hoopte te vinden. De roem was hem echter vooruitgesneld, want binnen de kortste keren groeide zijn homeopathische praktijk aan de Rue de Milan no.1 uit tot de beroemdste van Europa; tot aan zijn dood in 1843 hield Hahnemann praktijk voor hertogen, prinsen en politici, maar ook voor de allerarmsten (van wie hij geen vergoeding wilde aannemen) en vanuit geheel Europa kwamen verzoeken van artsen om bij hem opgeleid te mogen worden.

Vanwaar toch die enorme populariteit van de homeopathie in die dagen?

De grote Europese cholera-epidemie van 1831
Eén van de belangrijkste redenen voor de toenemende populariteit van de homeopathische geneeswijze waren de resultaten tijdens de grote cholera-epidemie van 1831. De Aziatische cholera had zich het jaar daarvoor vanuit India via Iran en Rusland naar Hongarije en Oostenrijk uitgebreid, waarna ze via de haven van Dantzig, West-Europa binnenviel. Duizenden mensen stierven aan de cholera; rapportages toonden aan dat het sterftecijfer onder degenen die conventionele behandeling ondergingen boven de 50% lag, bij hen die homeopathisch behandeld werden lag het sterftecijfer onder de 20%.

Voor de homeopathische behandeling van de Aziatische cholera werd, afhankelijk van de acute individuele symptomen, gebruik gemaakt van de middelen Cuprum (koper), Veratrum album (witte nieswortel), Bryonia (heggerank) en Rhus toxicodendron (gifsumak).

Later stierven in Engeland tijdens een uitbarsting van cholera slechts 16,4% van de patiënten van het Londense Homeopathic Hospital, vergeleken met een sterfte in andere Engelse ziekenhuizen van 51,8%.

Epidemieën in de Verenigde Staten van Amerika
Europese artsen die emigreerden naar de Verenigde Staten, introduceerden aldaar de homeopathische manier van genezen. Met name de successen bij de behandeling van epidemieën van gele koorts, polio en malaria maakten de homeopathie ongekend populair. Rond 1900 werkten 20-25% van alle artsen in de Verenigde Staten homeopathisch en er bestonden 22 homeopathische hogescholen en meer dan 100 homeopathische ziekenhuizen.

Meningitis
In Nederland zijn de meeste epidemieën goed onder controle door de inzet van antibiotica en preventieve inentingen. Toch blijven ook hier gevaarlijke infectieziekten af en toe de kop op steken, zoals vorig jaar in Brabant waar hersenvliesontsteking veroorzaakt door de meningokok C-bacterie een aantal dodelijke slachtoffers eiste.

Een verbeterd meningitis C-vaccin is inmiddels op de markt gekomen. In Brazilië bleek in 1998 de preventieve werking van een éénmalige dosis Meningococcum (gemaakt van hersenvliesontstekingsbacteriën) bij de groep nul tot twintig-jarigen in de stad Blumenau. Onder de bijna 66.000 personen die het homeopathisch middel ontvingen kreeg één kind meningitis; onder de ruim 23.000 personen die geen homeopathisch middel hadden genomen, kwamen zeven meningitisgevallen voor.

Zolang er nog geen goede vaccins zijn of er nog teveel risico’s kleven aan massale inenting, blijft homeopathie een veilig alternatief bij de preventie van epidemieën.