Homeopathie en hyperventilatie

Vanaf het eind van de jaren zestig werd hyperventilatie een bekend verschijnsel in ons dagelijks leven. Of je had er zelf last van, of je kende wel iemand die hyperventileerde. De laatste jaren lijkt het wel alsof hyperventilatie niet meer bestaat. Waarschijnlijk komt dat omdat medici het niet meer zien als een aparte kwaal, maar meer als onderdeel van angst en paniekstoornissen.

Wat is hyperventilatie?
Om te kunnen leven, ademt een mens zuurstof in en koolzuur weer uit. De ademhaling past zich normaal gesproken automatisch aan als er door, bijvoorbeeld sporten, meer zuurstof in het lichaam nodig is om een prestatie te kunnen leveren. Is het lichaam in rust, wanneer we slapen, dan gaat het aantal keren dat we ademen vanzelf omlaag.

Sneller ademen dan het lichaam op dat moment nodig heeft, dàt is hyperventilatie. Ook door emoties, stress, angst en vermoeidheid kan de ademhalingsfrequentie omhoog gaan. Er komt dan teveel ongebruikte zuurstof in het lichaam, maar nòg belangrijker: er wordt teveel koolzuur uitgeademd, waardoor het bloed minder zuur wordt en daardoor minder calciumionen gaat bevatten.

Deze kleine chemische verandering in het bloed is volkomen onschuldig, maar zorgt wel voor allerlei klachten, zoals benauwdheid en een drukkend, pijnlijk gevoel op de borst. Deze klachten kunnen op hun beurt weer onrust, angstgevoelens en paniek oproepen.

Hyperventilatie: de klachten
Zoals eerder beschreven kan hyperventilatie leiden tot benauwdheid en pijn op de borst, maar ook tot tintelingen, kramp, duizeligheid, hartkloppingen, een droge mond, hoofdpijn, een licht gevoel in het hoofd, wazig zien. Logisch dat je van dit soort verschijnselen behoorlijk angstig kunt worden, waardoor automatisch de ademhaling zich weer versnelt, het hyperventileren toeneemt en de bijbehorende klachten daardoor ook.

Wat is er aan te doen?
Vroeger werd mensen met hyperventilatie aangeraden om in een plastic zakje te ademen. Dat was, en is nog steeds, een goede manier om de overmatig uitgeademde koolzuur weer binnen te krijgen. Ook heel lang de adem inhouden, waardoor er geen extra zuurstof in het lichaam komt, is een goede methode. Lichaamsbeweging, bijvoorbeeld snel de trap op en af rennen, zorgt ervoor dat de overmatige zuurstof wordt verbruikt en leidt vaak ook tot verbetering van de klachten. Ademtherapie, ontspanningsoefeningen of hulp van een psycholoog om eventuele angstgevoelens aan te pakken, kunnen op de langere termijn nuttig zijn.

Homeopathische middelen kunnen ook snel en effectief verlichting geven bij een hyperventilatie-aanval. Deze homeopathische middelen moeten dan wel zoveel mogelijk passen bij de individuele hyperventilatie-verschijnselen van de patiënt. Bijvoorbeeld:
Argentum nitricum: u bent zo nerveus en verkrampt, dat u het gevoel krijgt dat alles misloopt, in het donker zijn maakt angstig en benauwd.
Gelsemium (gemaakt van de Carolinajasmijn): u trilt van paniek en zenuwen en heeft knikkende knieën en last van diarree.
Arsenicum album: u loopt onrustig heen en weer en bent angstig om alleen te zijn, vooral als het donker is. Ignatia amara: de hyperventilatie-aanval gaat gepaard met een brok in de keel, huilen en hysterisch gedrag.
Aconitum napellus (monnikskap): dit homeopathisch middel staat op de eerste plaats bij acute paniek en (doods)angst, gepaard met hartkloppingen en hyperventilatie.
Spongia tosta (zeespons): een effectief middel bij nachtelijke paniek met wakker schrikken en het gevoel te stikken.

Hyperventilatie is geen ernstige ziekte, maar kan iemands dagelijks leven behoorlijk lastig maken. Met het doorbreken van de vicieuze cirkel van oppervlakkig ademen, klachten en angstgevoelens is het probleem vaak al grotendeels opgelost.