Homeopathie van A tot Z: Aambeien-Acne-Aften

In de komende afleveringen veel aandacht voor de homeopathische aanpak van kleine (maar vaak lastige!) kwaaltjes, en wel in alfabetische volgorde: dus van aambeien tot zuurbranden en van acné tot (wie weet) zweetvoeten. Uiteraard geldt ook bij kleine, ogenschijnlijk onschuldige, kwaaltjes het aloude advies: raadpleeg bij aanhoudende klachten uw arts.

Aambeien en anuskloofjes
Wie regelmatig flink moet persen tijdens de stoelgang, loopt het risico uiteindelijk last te krijgen van aambeien. Door het persen wordt namelijk zoveel druk uitgeoefend op de bloedvaten rond de anus, dat die bloedvaten verwijde spataderen worden: aambeien.

De aambeien zelf zijn vaak pijnloos, echter als er bij de volgende stoelgang weer stevig geperst moet worden, ontstaan hierdoor vaak scheurtjes en bloedingen en die voelt u wel!
Om aambeien te voorkomen is het nodig om te zorgen voor een vlotte, niet prikkelende stoelgang. Dat is bijvoorbeeld te bereiken met vezelrijke voeding, voeding die veel fruit, groente en volkerenproducten bevat. Veel water drinken is ook belangrijk. Ook als u al aambeien heeft, is een dergelijk voedingspatroon aan te raden: u hoeft dan minder te persen. Verder is het belangrijk de anus goed schoon te houden; bij pijn en jeuk kunnen zitbaden verlichting geven.

Om de klachten van aambeien te verlichten, is het belangrijkste homeopathische middel Hamamelis virgiana (virginische toverhazelaar). Daarnaast wordt Paeonia (pioenroos) en Collinsonia (Canadese gruiswortel) gebruikt bij aambeien na de zwangerschap; Millefolium (duizendblad) wordt gebruikt bij bloedende aambeien.

Naast aambeien kunnen bij stevige stoelgang ook kleine scheurtjes in de anus ontstaan, anuskloofjes. Ook hiervoor geldt: zorg voor een smeuige stoelgang met vezelrijke voeding. Daarnaast zie ik in mijn homeopathische praktijk goede resultaten met Ratanhia, een homeopathisch geneesmiddel gemaakt van een Peruviaanse peulvrucht. (Een familielid van deze peulvrucht zit in tijgerbalsem, een bekend smeersel tegen spierpijn.) Heel effectief zijn ook Nitricum acidum (salpeterzuur) en Paeonia.

Acne
Acne, oftewel jeugdpuistjes, ontstaan door ontsteking van de talgklieren in de huid. Door hormoonstoornissen, en dan vooral door de mannelijke hormonen, wordt door de talgklieren meer talg (huidvet) geproduceerd. Dit kan de talgklier verstoppen, er ontstaat een meeëter, die vervolgens ontstoken kan raken door bacteriën op de huid.

Acne ontstaan vooral in het gezicht en op de schouders en de rug. Ze kunnen pijnlijk zijn, jeukend, ontsierend en er ontstaan soms lelijke littekens. Heel vervelend is daarnaast dat acne nu juist voorkomen in een periode van je leven, dat je dergelijke uiterlijke afwijkingen heel slecht kunt gebruiken, namelijk in de puberteit. Het leven is dan al ingewikkeld genoeg. Echter, ook op latere leeftijd, ontstaan nog wel eens puistjes.

Uitgangspunt voor de homeopathische behandeling van acne is genezing van binnenuit. De homeopathische geneesmiddelen die hiervoor worden gebruikt zijn vaak gemaakt van minerale verbindingen met zwavel en jodium: Sulfur, Hepar sulphuris, Sulfur iodatum, Kalium iodatum en Arsenicum iodatum. Bij acne die verergeren vóór de menstruatie wordt Sepia (gemaakt van een soort inktvis) voorgeschreven, bij puberjongens met puistjes: Kalium bromatum.

Aften
Aften zien eruit als kleine witte plekjes in de mondholte. Het zijn eigenlijk slijmvlieszweertjes, die vooral bij het eten erg pijnlijk kunnen zijn. Waarschijnlijk ontstaan aften door het breken van zogenaamde stress-eiwitten in het mondslijmvlies. Dit kan worden veroorzaakt door allerlei vormen van stress, zoals emoties, hormonale verschuivingen, maar ook door scherp eten. Het wil nog wel eens helpen de pijn te verlichten door de mond te spoelen met melk.

Het belangrijkste homeopathische middel bij aften is Borax (natriumtetraboraat), zowel bij kinderen als volwassenen. Daarnaast wordt Kalium chloratum, Mercurius en Cornus (kornoelje) veel gebruikt.