Homeopathie van A tot Z: Poliepen en pijn

In deze aflevering speelt de rode bosmier een belangrijke rol bij de homeopathische behandeling van poliepen, maar ook bij de homeopathische aanpak van chronische pijnklachten.

Poliepen
Poliepen zijn uitstulpingen die kunnen ontstaan in de slijmvliezen van bijvoorbeeld neus(bijholtes), stembanden, dikke darm en baarmoeder(hals). Ze zien eruit als kleine paddestoeltjes. Meestal zijn ze goedaardig en je merkt er pas wat van als ze in de weg gaan zitten of als ze soms wat gaan bloeden.

Neuspoliepen zitten vaak in de zeefbeenholte tussen oog en neus als reactie op een allergische slijmvliesirritatie, zoals hooikoorts. Ze geven een verstopt gevoel met soms zelfs reukverlies. Na operatieve verwijdering ontstaan vaak toch weer nieuwe poliepen en daarom kiezen mensen dan vaak voor ondersteunende homeopathische geneesmiddelen. Deze middelen remmen de groei van poliepen waardoor een volgende operatie vaak niet meer nodig is. In mijn praktijk heb ik goede ervaringen bij de behandeling van neuspoliepen met Teucrium marum verum (amberkruid), Lemna minor (klein kroos) en Sanguinaria (bloedwortel).

Darmpoliepen bevinden zich in de dikke darm en kunnen veranderingen veroorzaken in het ontlastingspatroon, winderigheid, onverklaarbare buikpijn en (soms) bloed bij de ontlasting. Ze worden vaak pas ontdekt na onderzoek in het ziekenhuis. Omdat deze poliepen in sommige gevallen kwaadaardig kunnen veranderen, blijft specialistische controle belangrijk. Gelukkig kunnen bij darmpoliepen voortreffelijke homeopathische middelen ter ondersteuning worden ingezet, zoals Thuja, Calcarea phosphoricum en, zoals hierboven al aangekondigd, Formica rufa (de rode bosmier). Vooral Formica rufa, in een homeopathische D6 potentie, heeft een sterk remmende werking op de vorming van darmpoliepen.

Pijnbestrijding bij chronische pijnklachten
Er zijn vele soorten pijn die een chronisch karakter kunnen ontwikkelen. Dit komt bijvoorbeeld voor bij pijn in een ontbrekend lichaamsdeel, de zogenaamde fantoompijn, maar ook bij door diabetes beschadigd zenuwweefsel. Dit wordt neuropathie genoemd. Ook neuralgie, zoals aangezichtspijn of ischias, gewrichtspijnen en spierpijnen (fibromyalgie) kunnen voor voortdurende pijnklachten zorgen en iemands leven behoorlijk onaangenaam maken.

De belangrijkste reguliere behandeling bestaat uit het toedienen van pijnstillers, met een moeilijk woord analgetica genoemd. Er zijn lichtere pijnstillers, zoals de bekende paracetamol en aspirine, en er zijn wat sterkere zoals ibuprofen en diclofenac, die ook ontstekingsremmend zijn. Echter, voor chronische pijn moeten vaak zeer krachtige analgetica zoals tramadol en morfine (chemisch afgeleid van opium) worden gebruikt. De homeopathische aanpak bij chronische pijn die ik in mijn eigen praktijk toepas, berust op 3 pijlers: een constitutiemiddel, symptoommiddelen en voedingssupplementen.

  • Het constitutiemiddel is een homeopathisch geneesmiddel dat precies past bij alle kenmerken van de patiënt.
  • Symptoommiddelen zijn specifieke homeopathische middelen die passen bij de soort pijn en de pijnlocaties. Een paar voorbeelden hiervan zijn: Hypericum (Sint-Janskruid) bij fantoompijn en zenuwpijn na een whiplash, Verbascum (koningskaars) bij aangezichtspijn, Cuprum (koper) bij krampende spierpijnen, zoals fybromyalgie, en…daar is hij weer, de rode bosmier Formica Rufa bij chronische reumatische en andere gewrichtspijnen.
  • Voedingssupplementen leveren ook een bijdrage aan het herstelproces. Bij gewrichtspijnen zijn hyaluronzuur, glucosamine/chondroitine en ook haaienkraakbeen effectief. Bij fibromyalgie blijkt het groene zoetwateralgje chlorella een nuttig supplement en bij neuropathie is een combinatie van alfaliponzuur en teunisbloemolie aan te raden. En, ten slotte: bij alle vormen van zenuwpijn is het goed om dagelijks vitamine-B complex in te nemen.